een puzzelstukje

De ziel an sich zie ik eigenlijk meer als een stroom van bewustzijn die dan een fysieke manifestatie vormt hier op aarde. Om te beleven, ervaren, leren, bovenal te creëeren. In een lichaam voelen we, doen we. We ervaren wie we zijn op een fijnstoffelijke manier. Met onze zintuigen zien we om ons heen wie we zijn. Of niet.

Hoe dan ook, is de ziel an sich niet persoonlijk maar wel eeuwig. Ik zie het meer als een abstracte code, een wachtwoord. Een puzzelstukje van God zeg maar. Zoiets. Auteur: Sofia Nadine, Nederland